Zitting.png

Frisse blik

2 MIN READ
gastblogger gastblogger

Vandaag is een van mijn eerste eigen zittingen. We gaan het hebben over het verlengen van een ondertoezichtstelling en machtiging uithuisplaatsing. Voor mijzelf is het een spannende zitting, omdat ik de zaak heb overgenomen van een collega die uit dienst is gegaan en ik voor mijn gevoel nog niet voldoende op de hoogte ben van het torenhoge dossier in de langlopende zaak. Ik kan daar niets aan doen, maar voel me er toch schuldig over.

Kennismaking

Normaal gesproken lees ik in een nieuwe zaak meteen de meest actuele informatie en ga ik uiteraard op kennismaking. Echter, vandaag is mijn allereerste dag in de zaak en ik heb nog geen kennis kunnen maken met de kinderen, ouders, pleegouders en betrokken hulpverleners.

Tijdens de zitting wordt al snel duidelijk dat ik het zoveelste gezicht in deze zaak ben. Pleegvader en de rechter benoemen dat het fijn zou zijn als dit gezicht nu wél blijft. De kinderen hebben hier geen vertrouwen in en hebben laten weten dat zij misschien na een aantal weken kennis zouden willen maken. “Eerst maar zien of zij wel blijft”, zei een van de jongens nog.

Verloop is een groot probleem voor de Jeugd- en Gezinsbeschermers en met hen vele andere organisaties. Als beginnend jeugdbeschermer kan ik daar alleen helaas niets aan doen. Een opmerking als ‘het zou fijn zijn als dit gezicht nu wel blijft’, roept bij mij iets anders op dan waarschijnlijk bedoeld was. Het zorgt ervoor dat ik onzekerheid voel, alsof ik al 10-0 achtersta. Ik voel mij aangesproken op iets waar ik geen invloed op heb. 

Frisse blik

De teleurstelling van alle betrokkenen is duidelijk zichtbaar. En ik snap het ook. Toch vraag ik mijzelf af, gezien het grote verloop van medewerkers, of dit de boodschap is die de rechters aan jonge nieuwe medewerkers van DJGB en andere gecertificeerde instellingen willen geven. Het kan, naast hoge werkdruk en de heftige situaties die jeugdbeschermers met gezinnen meemaken, juist demotiveren.

Laten we in plaats daarvan vooral ook naar de positieve punten kijken! Bijvoorbeeld wat er wél gelukt is en hoe een nieuwe medewerker mogelijke een frisse, nieuwe blik kan bieden in een langlopende zaak. 
 

Artikel delen?
Zie jij mij?

Daar achter dat raampje. 

Je bent nog zo jong, 14 jaar. Je zit opgesloten, achter een groot hek met prikkeldraad. Ik weet niet achter welk raampje jij staat wanneer ik achterom kijk en zwaai tot een volgende keer. Maar ik zwaai. Dit vind ik zo lastig aan mijn werk. Om jongeren zoals jij, zo jong, opgesloten achter te laten.

MDA++

Er waren veel zorgen over de veiligheid in dit gezin. En dan met name over de rol van vader. Inmiddels blijft vader echter in beeld bij de GGZ, worden er zo nu en dan laagdrempelige huisbezoeken gedaan door de politie en kan de hulpverlener van de kinderen ook met vader in gesprek gaan. Dit betekent dat hij – ondanks eerdere terughoudendheid – nu betrokken blijft bij het leven van zijn kinderen. Een kleine, maar veelbetekenende stap richting veilig contact en een duurzame relatie. En dat is te danken aan het MDA++.

Klem

Jij hebt ons klem. Vier jaar lang hebben we met elkaar gebouwd. En nu het goed genoeg gaat, en we willen afschalen, weiger je ons te laten gaan. 

Laat jij mij binnen?

Ik sta bij je aan de deur. Vandaag al voor de derde keer. Maar je bent niet thuis. Ik heb je gebeld en ik heb je gemaild. Dat is niet gelukt. Je neemt niet op en ik krijg geen reactie. Ik heb ook je voicemail ingesproken. Een beetje vaag, dat klopt. Want ik weet niet zeker of dit wel jouw nummer is. Ik heb je uiteindelijk zelfs een brief geschreven om aan te kondigen dat ik vandaag langs zou komen.

 

Welke beslissing is de juiste?

Zenuwachtig zit ik in de auto onderweg naar jou toe. Al sinds de start van de OTS ben ik hier mee bezig geweest, dat zijn nu ongeveer 4 maanden. Jij bent er ook veel mee bezig. Je stelt bijvoorbeeld veel vragen aan je pleegouders. En jJe wilt het nu ook wel eens van mij horen. Waar ga je nu eigenlijk wonen, waar mag je blijven?   

De bloggers

Over ons

De Jeugd- & Gezinsbeschermers staat voor de bescherming van kwetsbare kinderen en het versterken van gezinnen en jongeren. Samen met het gezin of de jongere versterken we wat goed gaat en gaan we aan de slag met wat beter kan en moet. Met onze blogs geven we een inkijkje in ons werk: met verhalen over onze drive, wat ons raakt, wat ons verrast en waar we op vastlopen.

Blijf op de hoogte

    © Copyright 2025 De Jeugd- en Gezinsbeschermers
    Aan deze website kunnen geen rechten worden ontleend.