Hartvoordezaak.jpg

Harteloos?

2 MIN READ
gastblogger gastblogger

Daar lig je dan in bed, na te denken over de werkdag. Allerlei situaties en gedachtes passeren, zo ook de woorden van deze moeder; harteloze gezinsvoogden. Op het moment dat ik daar bewust bij stil sta, komt dit binnen en raakt het mij. Ik harteloos? 

Blijkbaar was ik niet de enige; toevallig kaart mijn collega, die ook betrokken is bij deze zaak, het de volgende dag aan tijdens ons gesprek. Wij staan samen stil bij deze uitspraak. Het is niet de eerste keer dat een ouder zich uitlaat over ons of over mij als persoon. Het verschil is alleen dat ik na bijna 3 jaar van mezelf had verwacht dat het mij persoonlijk minder zou raken. Dat ik inmiddels een olifantenhuid zou hebben opgebouwd of dat ik dit van mij af kon laten glijden. Oftewel, dat ik inmiddels wel een harteloze jeugd- en gezinsbeschermer zou zijn. Gewoon regie voeren, hulpverlening inzetten, de nodige besluiten nemen en daarna zit de werkdag er weer op en gaan wij vrolijk weer naar huis. Het is toch maar werk?  

Tranen 

En dan is daar toch de realiteit voor mij als jeugd- en gezinsbeschermer. In de nacht wakker worden en niet meer kunnen slapen, omdat ik mijzelf afvraag of ik het juiste heb gedaan in die ene situatie. Hoe zou het mogelijk nog anders kunnen? Maak ik wel het juiste besluit? Etcetera. Tijdens de vakantie toch digitaal aanwezig zijn bij die ene evaluatie, omdat het al zo lastig was om een evaluatie te plannen met alle agenda's van de betrokkenen.  Een zaak die met spoed is aangemeld; een baby van een paar weken oud die al is mishandeld. Je pakt het op, gaat ermee aan de slag en doet die dag wat nodig is. Eenmaal thuis komen de tranen van boosheid, onmacht en frustratie. Een kind dat nog maar net ter wereld is en die dit nu al heeft meegemaakt. Je gunt hem zoveel anders, zoveel meer.  

Harteloos? Wat zou ik dat af en toe graag willen. Het verdriet, de boosheid, de onmacht die dit werk soms met zich meebrengt niet meer voelen.  

Maar uiteindelijk ben ik toch gewoon een jeugdbeschermer met hart voor de zaak. Met passie voor mijn werk en de kinderen die mij nodig hebben. Het is toch maar werk? Nee. Niet voor mij.  

 

Artikel delen?
“Kak, vergeten mijn voicemail af te luisteren!”

Mijn to do-lijst is meer dan een A4 lang. In mijn mailbox zitten 84 ongeopende mailtjes. Mijn WhatsApp heeft 19 onbeantwoorde berichten. Teams heeft vier berichten te lezen. In ons registratiesysteem staan 17 notificaties voor me klaar. Drie afspraken in mijn agenda.

Een leeuw

Een voorlopige ondertoezichtstelling én een crisis uithuisplaatsing. De Raad voor de Kinderbescherming belt ons om over te dragen. Mijn collega en ik hebben weinig informatie, maar er moet wel gehandeld worden. Het raadsrapport is zeer kort. Jij bent in ieder geval een klein jongetje van 9 jaar die niet meer bij zijn opa en oma kan wonen. Mijn collega en ik zitten in de auto naar jou toe. Onderweg leest zij me voor uit het summiere dossier dat wij tot onze beschikking hebben. Er is weinig informatie, je bent niet eerder in zicht geweest bij het wijkteam, Veilig Thuis of bij ons. 

Harteloos?

Daar lig je dan in bed, na te denken over de werkdag. Allerlei situaties en gedachtes passeren, zo ook de woorden van deze moeder; harteloze gezinsvoogden. Op het moment dat ik daar bewust bij stil sta, komt dit binnen en raakt het mij. Ik harteloos? 

Het zal wel een lastig kind zijn

Als professional probeer je een kind te helpen en loop je soms tegen een muur op die je niet had verwacht. Zouden we alleen hulp toe moeten kennen als we een kind niet lastig vinden? Zeker in ons vak zou het verleden niet uit moeten maken. Zelfs wanneer we wel een ‘lastig’ kind voor ons zouden hebben, wijzen we dan alle hulp af en verdient hij of zij dan geen kansen? 

Help! Ik word volwassen, maar dat kan ik niet!

“Chantal, ik weet helemaal niet hoe ik volwassen moet zijn!”

De bloggers

Over ons

De Jeugd- & Gezinsbeschermers staat voor de bescherming van kwetsbare kinderen en het versterken van gezinnen en jongeren. Samen met het gezin of de jongere versterken we wat goed gaat en gaan we aan de slag met wat beter kan en moet. Met onze blogs geven we een inkijkje in ons werk: met verhalen over onze drive, wat ons raakt, wat ons verrast en waar we op vastlopen.

Blijf op de hoogte

    © Copyright 2023 De Jeugd- en Gezinsbeschermers
    Aan deze website kunnen geen rechten worden ontleend.